Categoriearchief: blog

Smartphone sessions

Smartphone sessions

‘Als we nu allemaal eens zo’n mooi poëtisch stukje tekst maken voor degene die we liefhebben. Wie weet wat dat oplevert en je hebt meteen weer iets te doen waar je niet de deur voor uit hoeft.’ Jos Jongeling

Ik ben toe aan een grotere ijskast. De huidige ligt namelijk vol met activiteiten die het leven kleur, schwung, aantrekkelijkheid, leut  en reuring geven. Mijn agenda is leeg, mijn straat stiller dan stil, saaier dan saai. Alleen mijn buren kunnen als geen ander genieten van elk straaltje zon dat in hun bescheiden voortuintje acte de présence geeft. Wij doen daar overigens, op meer dan anderhalve meter er vandaan, enthousiast aan mee.

Net nu het seizoen op uitbarsten staat kan ik al mijn optredens schrappen en de hoop op nieuwe voorlopig ook op mijn buik schrijven.

Ik beperk het volgen van de media tot een minimum.  De virologen, epidemiologen en zelfbenoemde deskundigen rollen over elkaar heen. Ze staan bol van ramp- en doemscenario’s, verwachtingen, voorspellingen, speculaties en adviezen, die een aantal dagen later worden ingetrokken en door andere vervangen. Alle ellende van de hele wereld ligt op mijn ontbijttafel en maakt de smaak van koffie wrang. Dit kan zo niet langer doorgaan.

Boeken lezen is schitterend, wandelen zeer ontspannend, maar dat doe je niet de hele dag. Om toch ruimte te geven aan mijn geldingsdrang kwam mijn vrouw op een briljant idee. Nu richten wij onze huiskamer om de drie, vier  dagen in als een zeer bescheiden home studio. De bank wordt kat- en kussenvrij gemaakt. De smartphone in een houder gezet en de heer des huizes neemt, gewapend met gitaar of anderszins, plaats op die bank. Dan ontstaat een alternatieve vorm van optreden. En die kan je de hele wereld rondsturen.

Onze taken zijn duidelijk: ik ben verantwoordelijk voor het geluid, althans van het produceren ervan, en zij voor het beeld. In ons geval een heel logische taakstelling. Mijn van echtgenote tot producer gepromoveerde levensgezellin voert dan een waar schrikbewind uit. En dat zal ik weten ook. Heb ik net drie akkoorden aangeslagen voor een nieuw nummer, hoor ik: ‘Stop, stop, er zit een pluk haar recht omhoog.’ Gelaten laat ik het akkoord uitklinken en wordt mijn coiffure deskundig bijgewerkt.

We hebben nu zo’n drie sessies gedaan en er treedt al een soort routine op in deze nieuwe hobby. Mooie bijvangst ervan is dat de spanning van deze acties af- en de lol evenredig toeneemt.

Dus ga samen iets doen waar je veel plezier aan beleeft. Moet je eens zien wat dat  betekent voor je relatie. En je welbevinden in deze rare tijden.

P.S. Voor wie wil meekijken en –luisteren: abonneer je op mijn YouTube kanaal Jos Jongeling Muziek.

Muziek maken blijft

‘Wat ga je nou doen?’ vroeg een journalist aan Robby Robinson toen The Band na 16 jaar stopte met een schitterend concert: “The last waltz”.  Robby Robinson antwoordde: ‘Muziek maken!’

En dat is precies wat ik ga doen! Eigenlijk nooit mee gestopt ben. Dat een heel mooie band op een gegeven ogenblik eindigt is natuurlijk vreselijk jammer, zoals ik van zoveel van jullie ook heb terug gekregen via de mail.

Maar dat gebeurt aan de lopende band en is niet het einde van alles. Ervoor speelde ik ook in en met bands die zeker zeer de moeite waard waren. Deed ik projecten waar veel mensen erg veel plezier aan hebben beleefd. En zeker ik niet in de laatste plaats. Dat is nou net één van de redenen waarom muziek maken op allerlei manieren zo leuk en positief verslavend is.

Even stil staan bij grote namen in de folk levert heel veel inspiratie en een zak vol prachtige nummers op. Nummers die ik altijd al wilde spelen puur en alleen om hun kracht in alle ‘eenvoud’ en dit woord is een verkeerd woord, maar ik weet geen ander.

Muziek die mij raakt, daar waar ik geraakt wil worden. En dat wil ik nou precies proberen over te brengen